Veeeeeeeeeeeeee artık projemizin sonuna geldik. Bizler için yorucu ama bir o kadar da zorlu bir sürecin sonuna gelmenin hem hüznünü hem mutluluğunu yaşıyoruz. Öğrencilerimle bizler için çok yeni olan bu çalışmaya başladığımızda henüz ne yapacağımızı bilmiyordu. Her ay acaba bu etkinliği nasıl yapacağız, hangi etkinlikleri öğreneceğiz ve hangi arkadaşımız bu işte görev alacak diye düşünürken çalışmaların sonunun nasıl geldiğini bile anlamadık . Daha öğrenecek çok şeyimiz vardı derken kapanışımızı yaparken şunu farkettikki bu kısa zamanda ne kadar çok şey öğrenmişiz. Öncelik Güvenlik diyerek eGüvenlik Sertifikalarımızı aldık, denizlerimizi temiz tutabilmek için Sıfır Atık Mavi sözümüzü verdik. Logo,afiş ve slogan hazırlarken ve anket yarışmaları düzenleyerek farklı web 2 araçlarını kullanmayı öğrendik, İtalya'nın Como Gölü'ne gittik ve dalış yaptık. Farklı kültürleri, dilleri ve inançları görme imkanı bulduk. 25 litre Belgeselini proje ekibindeki öğrenci ve öğretmenlerimizle eş zamanlı olarak izleme imkanı bulduk. Pandemide herşeyi uzaktan yapmayı öğrendiğimiz bu dönemde en çok ihtiyacımız olan şeylerden biri olan Medya Okur Yazarlığı konusunda eğitim aldık. Hep birlikte faklı şehilerde aynı kompozisyonu aradık su fotoğrafları çektik. bir e Sergimiz oldu. Sergimizi gezdik. 2041'de olduğumuzu hayal ettik, oradan günümüze mesaj yolladık. Projemizi okulda ilde ilçede gazetelerde pek çok kişiye tanıttık, anlattık. Denizlere baktık haberleri dinledik Deniz Salyası diye birşey duyduk. Ne olduğunu merak ettik. Balıkesir Üniversitesinden hocamızdan konuyla ilgili bilgi aldık. Sorularımıza cevap bulduk.TEMA gönüllüsü Nermin Tol'la toprak ve su üstüne konuştuk. yarışmalar düzenledik, puzzle lar yaptık. Biz çok koştuk çok yorulduk ama çok mutlu olduk. Çok şey öğrendik. Birlikte öğrendik. Uzakları yakın edip bir olduk. Geleceğe umutla bakıp "Su ayak izimizi" azaltıp Geleceğe güzel izler bıraktık.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder